In Berlijn rijden komende tijd TwinDrive-versies (plug-in hybride) rond van de zesde generatie Volkswagen Golf. De recente reclameleus 'standaard met 34 jaar ervaring' mag gerust omgebouwd worden tot 'standaard met 32 jaar elektro-ervaring', want al in 1976 experimenteerde Volkswagen met een elektrische Golf I.

Opvolgen:

Al in 1976 bouwde Volkswagen een volledig elektrische Golf. Het prototype begon zijn leven met een 75 pk sterke benzinemotor en een automatische transmissie. Na 388 kilometer monteerde het merk een 20 kW sterke benzinemotor en een accupakket, waarmee de Elektro-Golf een topsnelheid kon bereiken van 80 km/uur. De actieradius bedroeg 70 kilometer, maar dat was in principe voldoende voor het beoogde doel: emissievrij stadsverkeer.

Tot 30 juli 1986 experimenteerde Volkswagen met de Elektro-Golf waarbij diverse type batterijen werden uitgeprobeerd. In 1981 werd nog een nieuwe elektromotor ingebouwd die zijn maximum vermogen bij lagere toeren afleverde. Vijf jaar later, toen er 20.473 kilometer op de teller stond kreeg de auto voor de laatste keer nieuwe batterijen. Kort daarna werd de Elektro-Golf naar zijn laatste rustplaats gereden in het museum van Volkswagen.

Het onderzoek met de Elektro-Golf leidde in de jaren tachtig en negentig tot productieversies van een elektrische Golf. De Golf II CitySTROMer had een 18,5 kW sterke elektromotor, een topsnelheid van 100 km/uur en een reikwijdt van 50 km. Tussen 1995 en 1998 zagen 200 Golfs III CitySTROMer het levenslicht. De 1.500 kg zware auto had in totaal 16 accu's die onder de bagageruimte en onder de motorkap geplaatst werden. Zo bleven het laadvolume en de crashbestendigheid op hetzelfde niveau. Met de 17,5 kW sterke elektromotor kon de CitySTROMer tot 100 km/uur versnellen. Wie netjes 50 km/uur bleef rijden hoefde pas na 80 kilometer weer de stekker in het stopcontact te steken.